Mission Possible / Nieuws  / Van de voorzitter
Voorzitter Mission Possible Nederland, Leen van Dijke

“Het gaat slecht, maar het is nog nooit zo goed gegaan”.

In Rusland is alles anders. Niets is wat het lijkt. En wie denkt Rusland te begrijpen is het niet goed uitgelegd. Wij, in Nederland, hebben vaak geen idee hoe anders ‘anders’ is. Je praat met Marina. Ze verblijft in Bogotol en zegt dat ze niet ver hier vandaan is geboren. Maar ‘niet ver’ betekent in Siberië toch wat anders dan in Zeeland. ‘Niet ver’ blijkt 600 km verderop te zijn. En als je een Rus vraagt: ‘hoe gaat het’…; gerede kans dat hij antwoordt met een Russisch gezegde: “Het gaat slecht, maar het is nog nooit zo goed gegaan”.

Wij hebben in Nederland te maken met drugsverslaafden. In Rusland ook. Rusland heeft het grootste aantal drugsverslaafden ter wereld. Het is nauwelijks voorspelbaar hoe anders de problematiek in Rusland is ten opzichte van die in Nederland. Voor veruit de meeste verslaafden in Rusland is heroïne veel te duur. Ze gebruiken dan ook sol; een synthetische drug, die je heel gemakkelijk zelf van legaal verkrijgbare spullen kunt maken. Het effect van sol is heel heftig, maar ook kort en je wilt direct weer. De meeste gebruikers overlijden binnen een jaar. Daarnaast maakt ‘krokodil’, een gemakkelijk te maken, maar levensgevaarlijke ‘zelfmaakdrug’, vele duizenden slachtoffers, die voor zij sterven, ondraaglijk lijden.

Mission Possible helpt al vele jaren en op tal van plaatsen in Rusland mensen die te maken hebben met verslaving. Vaak gaat deze verslaving gepaard met huiselijk geweld, seksueel overdraagbare ziektes, bittere armoede en zeer slechte leefomstandigheden. Drank, drugs, gebroken gezinnen, werkloosheid en niemand die naar je omziet. Je kunt je het niet of nauwelijks voorstellen, maar in Rusland komt het heel veel voor. De mensen van Mission Possible bieden liefde en praktische hulp; ze helpen zonder verwijten, mild en vol zorg voor mensen die niet meer weten waar ze het zoeken moeten. Neem het voorbeeld van Marina.

Vorig jaar werd ze naar het opvangcentrum van Mission Possible in Bogotol gebracht. Niet aanspreekbaar, onder invloed van drugs, agressief, een wrak. Voor haar stond veel op het spel. Als ze geen opvang zou krijgen, dan zou ze de voogdij over haar kinderen verliezen en zou zij zelf aan haar lot worden overgelaten. Marina is geen uitzondering. Marina heeft haar vader nauwelijks gekend. Die liet het gezin in de steek toen ze nog geen 3 jaar oud was. Ze kent hem alleen maar van een foto en weet niet eens of hij nog leeft. Haar moeder overleed toen ze 13 jaar oud was. Ze werd opgevoed door haar oma. Op haar 17e begon ze met drugs. Daardoor werd ze niet toegelaten voor een (hogere) opleiding. Ze krijgt een vriend en wordt op 21-jarige leeftijd moeder van Valeria. Maar haar drugsgebruik gaat van kwaad tot erger en haar vriend gaat bij haar weg. Ze gaat samenwonen met een andere man. Met hem krijgt ze nog een kind, Alexei. Hij is drugsdealer en zij helpt hem daarbij. Ze gebruikt nu sol. Na veel ellende komt Marina met haar twee kinderen bij Mission Possible in het opvangcentrum in Bogotol.

In het begin, tijdens het afkicken, is dat heel zwaar. Maar ze vindt de mensen van Mission Possible geweldig. Ze herstelt en komt in korte tijd 24 kg aan. De kinderen komen tot rust en gaan naar school. Marina is zo blij dat ze zo liefdevol is opgevangen. Maar het belangrijkste vindt ze dat ze Jezus heeft leren kennen. Na de opvang en rehabilitatie kan ze weer op zichzelf gaan wonen. Voor Marina gloort er een nieuwe toekomst.

Marina is een voorbeeld van zoveel anderen die Mission Possible kon helpen. Dat is alleen mogelijk door de (financiële) steun van velen. Zoals u in de cijfers kunt zien heeft Mission Possible in het verslagjaar meer inkomsten ontvangen dan verwacht. Geweldig! We zijn daar heel dankbaar voor. Mede daardoor kon Mission Possible een nieuw project starten in Bogotol (Siberië) en onder andere Marina helpen. Ja, alles is anders in Rusland. Je kunt je dat nauwelijks voorstellen; de omvang van de problemen niet, maar – en dat stemt altijd weer heel dankbaar – ook de impact van de hulp niet (zowel bij hen die geholpen worden als ook in de gemeenschap waar de hulporganisatie actief is).

Mission Possible kreeg de financiële ruimte om de activiteiten in Ijevan (Armenië) uit te breiden. Ijevan ligt in het grensgebied met Azerbeidzjan en kent een hoge werkloosheid. Ik mocht, samen met bestuurslid Beert van den Berg en de directeur Bert Dokter, in het verslagjaar Ijevan bezoeken. We spraken met de voorganger van de plaatselijke kerk (Albert). Hij geeft ook leiding aan naschoolse opvang en begeleiding van (probleem) jongeren. Met bewondering luisterde ik naar zijn verhaal. Jaren geleden zegde hij zijn baan op (hij was topambtenaar) om dit werk te beginnen. Geen inkomen, geen zekerheid, geen idee wat de toekomst zou brengen, maar vertrouwend op zijn Heer vatte hij het werk aan. In samenspraak met Mission Possible kan er nu nagedacht worden over uitbreiding van het werk door onder andere een totale renovatie van een bouwval naast en onder de kerk. Zo mooi dat de ondersteuning door Mission Possible (de gemeente van) Albert mogelijkheden biedt om meer jongeren te bereiken. Maar zeker ook dat deze steun de betrokken broeders en zusters bemoedigt en hen redenen geeft om God de Vader te danken voor zijn zorg over het werk in Ijevan.

Mission Possible werkt altijd met lokale mensen. Ik zei het al: wie Rusland denkt te begrijpen is het niet goed uitgelegd. Wij kunnen met onze Westerse manier van denken nauwelijks invoelen en begrijpen hoe hulp het beste georganiseerd kan worden. Verder hechten we zeer aan lokale fondsenwerving zodat de lokale initiatieven niet geheel en al afhankelijk zijn van Mission Possible en er betrokkenheid van de lokale gemeenschap ontstaat. De crisis van de afgelopen jaren deed die lokale fondswerving wat teruglopen, maar is zeker in vergelijking met andere organisaties significant (ruim 40% van wat er nodig is).

Mission Possible zoekt waar mogelijk samenwerking met (lokale) overheden en lokale instanties zoals Jeugdzorg, Kinderbescherming, Voogdij enz. Dat biedt de medewerkers van Mission Possible mogelijkheden om daar te zijn waar hulp zo nodig is. Vanuit ons referentiekader in Nederland is het nauwelijks voorstelbaar, maar – om maar een voorbeeld te noemen – het babybox project in Rusland leidde ertoe dat in tientallen gevallen de moeder haar pasgeboren kind niet achterliet in ziekenhuis.

In het verslagjaar is er werk gemaakt van een ‘opfrisbeurt’ van de website. U kunt nu ook gemakkelijk een al dan niet klein bedrag doneren via een ‘Tikkie’. We hopen dat velen van u daarvan gebruik zullen maken.

Bert Dokter, onze directeur, heeft in het verslagjaar veel projecten persoonlijk bezocht. We zijn als bestuur Bert, die jaren in Rusland heeft gewoond en gewerkt, zeer erkentelijk voor zijn niet aflatende en betrokken inzet.

Mission Possible ondersteunt veel projecten in ‘voormalige Sovjet-staten’. Dat is niet gemakkelijk; immers in Rusland is alles anders en niets is wat het lijkt. Dat neemt niet weg dat we zeer dankbaar zijn dat we door onze ondersteuning continuïteit aan lokale organisaties konden bieden en veel mensen echt geholpen konden worden. Zoals bijvoorbeeld Marina die op de vraag hoe het nu met haar gaat antwoordde: “Het gaat goed, het is nog nooit zo goed gegaan”.

Lees hier het volledige jaarverslag