Mission Possible

Vrijwilligersreis Rusland

Een week lang bezochten drie vrijwilligers van Mission Possible de projecten in Jekaterinaburg, Asbest en Alapaevsk. Bekijk het foto-verslag en lees daaronder het reisverslag.

Klik hier voor meer informatie.

Mission Possible Vrijwilligers  Mission Possible Vrijwilligers
Na een dag vliegen aangekomen bij het opvangtehuis in Jekaterinaburg Straatpatrouille in Jekaterinaburg. Men is blij met brood en soep.
Mission Possible Vrijwilligers Mission Possible Vrijwilligers
Juliya van Mission Possible ontfermt zich over 3 jonge straatkinderen Juliya, (rechts) heeft een hechte band opgebouwd met de straatkinderen
Mission Possible Vrijwilligers Mission Possible Vrijwilligers
Wanhoop en vertwijfeling bij Lena; haar broer is al maanden zoek. Brood en warme soep in de ijzige kou van Rusland.
Mission Possible Vrijwilligers Mission Possible Vrijwilligers
Verkleumd maar dankbaar Zwangere moeder met 3 kinderen in kamer van 2 bij 4 meter (kommunalka)
 Mission Possible Vrijwilligers  Mission Possible Vrijwilligers
Straatpatrouille in Jekaterinaburg - 3 keer per week warm eten en brood. Godis (snoep in het Zweeds), meisjes uit het opvangtehuis staan achter de kassa. Mission Possible krijgt deel van de winst.
 Mission Possible Vrijwilligers  Mission Possible Vrijwilligers
Knutselen in het opvangtehuis in Jekaterinaburg  Huiswerk maken
 Mission Possible Vrijwilligers  Mission Possible Vrijwilligers
Buitenspelen bij het opvangtehuis in Asbest  
 Mission Possible Vrijwilligers  Mission Possible Vrijwilligers
 Ingang van de gaarkeuken voor daklozen in Asbest  De stad Asbest; eens een toonbeeld van de USSR; nu een vervallen stad
 Mission Possible Vrijwilligers  Mission Possible Vrijwilligers
Nieuwe keuken in het opvangtehuis van Asbest; dankzij winteractie van EO-Metterdaad.  De laatste sneuw smelt bij het opvangtehuis in Asbest
 Mission Possible Vrijwilligers  Mission Possible Vrijwilligers
 Asbest, grauw maar toch met kleur.  Opvangtehuis in Alapaevsk - opvang van moeder en kind
Mission Possible Vrijwilligers Mission Possible Vrijwilligers
 De medewerkers van het opvangtehuis in Alapaevsk.  De zondagsdienst in Asbest; Paaszondag met musical
Mission Possible Vrijwilligers Mission Possible Vrijwilligers
 Groepsfoto met ex-verslaafden in de kerk van Asbest.  De plaats Asbest in de Oeral, opgericht in 1885
Mission Possible Vrijwilligers Mission Possible Vrijwilligers
 Asbestmijn in Asbest; de grootste open asbestmijn ter wereld.  Voetballen tegen/met de kinderen uit het opvangtehuis in Asbest: Eindstand 3-3
Mission Possible Vrijwilligers Mission Possible Vrijwilligers
 Souvenirsmarkt in Jekaterinaburg  Op de grens van twee continenten - links Europa - rechts Azië

The A-team.

Het is 8 uur op de ochtend van het vertrek naar Rusland voor Mission Possible Nederland. De radio staat aan; het lied van Ed Sheeran The A team schalt de keuken in. Ik ben een beetje aan de late kant en drink al staand aan het aanrecht een kop koffie. Neurie mee met Ed.... White lips, pale face, breathing in snowflakes, burnt lungs, sour taste, light's gone days' end, struggling to pay rent, long nights, strange men...

Het programma zag er globaal genomen uit als volgt: dinsdag 10 april 2012 vertrek van Schiphol via Moskou Sheremetyevo Airport naar Jekaterinaburg; woensdag straatpatrouille lopen en probleemgezinnen bezoeken in Jekaterinaburg; donderdag meedraaien bij de dagopvang; vrijdag naar Asbest om het opvangcentrum aldaar te bezoeken en het nieuwe doorgangshuis te bekijken; zaterdag naar Alapaevsk om daar het vrouw en kind opvanghuis te zien; zondag naar de kerk en daarna de toerist uithangen in Asbest; maandag terug naar Jekaterinaburg om daar de omgeving te bekijken en dinsda 17 april 2012 weer terug naar Nederland.

De reis naar Rusland gaat voorspoedig en na een tussenstop in Moskou arriveren wij , Barbara, Johan, Albert en ik (Margje) met een tijdsverschil van 4 uur in Jekaterinaburg. Een welvarende stad op de grens van Europa en Azië. Het is geografisch gezien een goede plek voor de doorvoer van drugs vanuit Azië. Hier begint onze week, met een straatpatrouille. Na een goede nachtrust en een steving ontbijt van kasha, brood en fruit, reden we woensdag naar het centrum van Jekaterinaburg om daar soep uit te delen aan straatjeugd. Jeugd die voor het merendeel onder invloed van alcohol, bij deapotheek te koop in flesjes a 95%, lijm, heroïne en synthetische drugs zoals morfinepreparaten. De jongeren willen liever bouillion en geen gevulde soep omdat de maag kool, aardappelen e.d. niet goed verdraagt. We rijden naar de eerste plek, maar behalve een hond en drie oudere zwervers zijn daar die dag geen kinderen te vinden. We geven de zwervers te eten en vertrekken naar de volgende plek. Bij de tweede stop staan er jongens en een meisje op ons te wachten. Ze ruiken naar lijm en alcohol. Een vn hen laat trots een flesje zien van 95% alcohol. Net gehaald bij de apotheek zegt hij. Soep wil hij pas na herhaaldelijk aandringen, maar hij drinkt alleen het vocht en laat de rest voor de straathonden achter.

Sinds kort doen de vrijwilligers van Mission Possible een test voor HIV bij deze straatjongeren. Een groep die tot nu toe bij het testen tussen wal en schip viel aangezien ze kon benaderen. De meeste van deze jongeren hebben HIV maar behandeling was voor hen niet beschikbaar aangezien ze geen identiteitspapieren bezaten en zonder deze papieren was/is hulp uitgesloten. Sinds kort heeft Mission Possible in Jekaterinaburg bewerktstelligd dat mensen die door hun naar de kliniek worden verwezen hulp krijgen of ze nu wel of geen documenten hebben. Het treurige nieuws hier is dat een heel aantal van de straatjeugd reeds besmet is met HIV en/of TBC; het goede nieuws dat mochten ze het willen er hulp voor ze is. We stappen in de auto en gaan naar een derde plek vlakbij een grote supermarkt. De zwervende jongeren en ouderen lopen ons al tegemoet. Ze komen met afgeknipte 5 liter watercontainers aan. Er zijn zieken en daar nemen ze soep voor mee. Van de groep van zo'n 15 jongens, mannen en meiden is er een niet onder invloed. Hij komt uit Alapaevsk, heeft geen werk, een verkeerde thuissituatie waardoor hij niet thuis wil/kan wonen en het wonen op straat een betere optie is.

Mission Possible Straatjeugd Jekaterinaburg

We gaan verder en bezoeken met een van de medewerkers van Mission Possible een probleemgezin. Moeders is niet thuis maar overgrootmoeder van net 60, past op de 2 kleintjes (van 2 en 10 maanden). Het huis ligt op de 2e etage van een flatgebouw, heeft houtenbalken vloeren, heeft gelukkig een kinderbedje maar voor de rest is het zoeken naar slaapmeubilair. De medewerker praat met oma en vragt hoe het gaat, waar de moeder is en waar het oudere kindje is. Moeders is naar het ziekenhuis voor controle samen met de oudste. Ook hier wordt brood, soep en babyvoeding achtergelaten. Mission ossible bezoekt regelmatig probleemgezinnen o te kijken hoe het ze vergaat. Of de situatie nog goed is voor de kinderen en of men hulp nodig heeft. We bezoeken die dag 3 gezinnen. Een wonend en een Communalka (op kamers) oma, moeder met 3 kinderen (1,2,3) en negen maanden zwanger op een kamer van 3,5 bij 2,5 meter. Laten bij allen eten achter. Allemaal schrijnende gevallen, uitzichtloos omdat de ouders niet willen en/of kunnen veranderen. Maar Mission Possible blijft zicht inzetten zodat deze kinderen zicht hebben op een betere toekomst.

Mission Possible Communalka

Mission Possible Godis SnoepDonderdag begint met een bezoek aan GODIS (Zweeds voor snoep), een winkel opgezet door mensen uitZweden die Mission Possible een warm hart toedragen. Hier werken meiden uit de opvang van Mission Possible en een deel van de winst wordt in de projecten van Mission Possible gestoken. De winkel zit in een modern winkelcentrum naast de uitgang van een grote supermarkt, een prominente plek met veel perspectief vor de komende tijd.

Vandaar vertrekken we naar een kerk om daar op het achterterrein de dagopvang voor daklozen te verzorgen. Dit gebouw kunnen ze helaas maar een maal per week gebruiken voor de opvang. De opkomst is wisselend en deze donderdag ontmoeten e alleen de 'Moldaviër'. Hij is blij met alle aandacht. De voormalige freefighter leidt aan TBC en kan geen medische hulp ontvangen omdat hij niet de juiste papieren heeft. De medewerkers van MissionMission Possible Dagopvang Possible geven hem er van langs aangezien ze al meerdere malen hebben geprobeerd hem te helpen met deze papieren, maar de Moldaviër is een beetje laks en dus zijn de papieren nog niet gematerialiseerd.

Het is tijd om naar het tehuis terug te gaan. Daar zijn de kinderen bezig met huiswerk en knutseluurtje. 's Avonds vieren we Witte Donderdag bij de Pinkstergemeente in Jekaterinaburg. Na een maaltijd vallen we vermoeid, van alle indrukken als een blok in slaap. Vrijdag weer vroeg op....

Op naar Asbest! we staan vroeg op en worden door 3 medewerkers van Mission Possible Asbest opgehaald. Het is 1 uur rijden. We rijden door de Oeral, door berkenbossen en graslanden naar de stad met de grootste mijn ter wereld. Hier heeft Mision Possible een opvangtehuis voor vrouwen en kinderen. EO Metterdaad heeft hier in december aandacht aan besteed. Het huis heeft inmiddels, dankzij de donaties van de kijkers, een nieuw dak en de verbouwing is bijna afgerond. We nemen een kijkje in de nieuwe ruimte die gecreëerd is. De toegang tot de zolder is nog via een alternatieve route, maar binnenkort is ook de binnentrap klaar. We logeren in Asbest in het nieuw aangeschafte doorgangshuis. Dit huis is voor moeders met kinderen die hun rehabilitatiehebben afgeronden nog geen eigen woning hebben. Ze kunnen hier maximaal 1 jaar wonen. In de tussentijd wordt er gezocht naar mogelijkheden om zelfstandig te wonen/werken. Het huis is nog niet helemaal klaar, maar binnenkort zullende eerse gezinnen de ruimte betrekken.
We ontmoeten een aantal moeders, sommige zitten er nog niet zo lang, andere zijn al een aantal maanden bezig met hun rehabilitatie. We ontmoeten een vrouw, ze is een aantal maanden bezig met haar programma. Ze woont in het huis met haar zoontje van 5 jaar. Praten over haar verleden is geen probleem, maar de toekomst is nog een moeilijk onderwerp.

Mission Possible Asbest Opvang Mission Possible Asbest Opvang

Van het opvangtehuis rijden we naar het stadscentrum om daar de gaarkeuken en opvang voor daklozen te bekijken. We worden rondgeleid door een vrijwilligster die in de kelders van een flatgebouw 40 mannen en vrouwen onderdak verschaft en zorgt dat ze een warme maaltid per dag krijgen. De daklozen kunnen hier een douche nemen. Ze doen wat klusjes en houden hun eigen onderdak schoon.

Mission Possible Asbest Daklozen opvang Mission Possible Asbest Daklozen opvang

Het is inmiddels zaterdag en we het stappen in het busje van Mission Possible naar Alapaevsk, drie uur rijden vanaf Asbest. Alapaevsk staat bekend om zijn plaatwerkfabriek. Deze fabriek is in de laatste jaren nogal eens van eigenaar veranderd. Dit heeft geresulteerd in een grote werkloosheid in de stad. Mission Possible is hier begonnen met een tehuis voor vrouwen en kinderen. Er wordt gekeen naar betere accomodatie, maar vooralsnog zitten ze in een houten huis aan de rand van de stad. Hier hebben ze plek voor 5 vrouwen, ze hopen een plek te kunnen aanschaffen voor 10 vrouwen met hun kinderen dat wat centraler gelegen zal liggen. Het huis voelt hier aan als een soort thuiskomen. De medewerkers zijn gastvrij. Hebben allemaal het rehabilitatie programma doorlopen in Asbest en hun leven weer op de rails gekregen. Ze zetten zich nu in om te zorgen dat ook andere mensen weer een toekomst zien. Hard werk maar duidelijk met veel liefde gedaan. We blijven zo'n vier uur in deze stad en praten met de medewerkers en bewoners. We maken filmpjes voor de website waarin ze openhartig hun verhaal vertellen. We eten samen met de bewoners en medewerker en vragen God's zegen voor het werk van Mission Possible in deze stad.

Mission Possible Alapaevsk Mission Possible Alapaevsk opvang

We verlaten Alapaevsk en rijden terug naar Asbest waar we in de avond arriveren. De vrouwen van het opvangtehuis zijn al bezig om het eten dat ze op zondag in de kerk verkopen te maken. Iedere week maken de vrouwen salades, pannenkoeken, caramelhoorntjes en gevulde broodjes voor de kerkgangers die een hele zondag in de kerk blijven voor de ienst en de bijbelkringen die aansluitend worden gehouden. 's Middags is er voor ons wat tijd om de omgeving te verkennen en voor een potje voetbal met de kinderen. Maandag gaan we weer terug naar Jekaterinaburg.

De laatste volle dag in Rusland. We gaan Jekaterinaburg bekijken. De stad waarv de laatste tsaar en zijn familie zijn vermoord. We bezoeken daar de kerk die op die plaats is gebouwd. Gaan naar een markt. Lopen een stuk door de stad. En als grote verrassing worden we naar de plek gereden waar de grens van Azië en Europa is aangegeven. We hebben een week achter de rug waarin we bijzondere mensen hebben ontmoet, veel indrukken hebben opgedaan, veel ellende hebben gezien, maar ook hebben gezien dat met de inzet en wil van weinige een toekomst mogelijk is. In alle drie de steden is er een Mission Possible en zette de medewerkers zich in voor drugs- en drankverslaafden en vooral voor hun kinderen. Dit alles in de volle overtuiging dat God hun leidt en bijstaat bij deze taken. Na een week nemen we afscheid van deze bijzondere groep mensen, krijgen we de zegen van God mee voor een behouden reis en stappen we in het vliegtuig terug naar Amsterdam via Moskou. Diezelfde dag stuurt een van de medewerkers van Mission Possible ons een foto......

Mission Possible Straatkind

It's too cold outside, for angels to fly, to fly , fly
angels to fly, to fly, to fly, angels to die

Download hier het reisverslag.